Familietafel uit het ‘rabbattenbos’

Voor deze opdrachtgevers heeft Slot Doddendaal een speciale betekenis. In 1992 trouwden zij op het Slot. Na deze prachtige dag heeft hun Adviesbureaus Bomert Beheer de restauratie van het landgoed gecoördineerd. Vanaf de restauratie begeleiden zij het beheer en het onderhoud van het landgoed bij het slot. In 1992 werden er tijdens restauratiewerkzaamheden aan het landgoed enkele 140 jarige eikenbomen geveld om ruimte te maken voor andere eiken. Deze bomen werden gekocht van Slot Doddendaal en opgeslagen om eens verwerkt te worden tot een meubelstuk. Nu, 14 jaar later, heeft Kopshout in overleg met Bomert Beheer een ontwerp gemaakt voor een familietafel.

	Het Slot Doddendaal ligt nabij de Waal, even ten noordoosten van het dorp Ewijk in het Rijk van Nijmegen. Het ligt verscholen achter grote eikenbomen en is omringd door een breed water. Toen ze de plek kozen hebben de bouwers ongetwijfeld gelet op de veiligheid. Vroeger was het kasteel Doddendaal omgeven door een ondoorwaadbaar moeras, dat de vijand en andere ongewenste gaten verre hield. Het lijkt aannemelijk dat de naam Doddendaal is afgeleid van "dodde" (=riet). Ook nu nog wordt de plaats gekenmerkt door een overvloedige rietgroei. Mogelijk dateert het slot al uit de eerste helft van de 14e eeuw.
	In een “rabattenbos” wordt de aarde uit parallel gegraven ontginningssloten gebruikt om de tussenliggende stroken te verhogen en daardoor droog te houden voor cultivatie.
	‘Schoonheid is overal’; soms moet je tijdens het productiewerk even tijd maken voor een mooie foto. Hier een foto van ‘lijmlijnen onder druk’. We kregen het hout aangeleverd als geschaafde, twee centimeter dikke planken. Het was de bedoeling dat er van dit dunne hout een dikke tafel gemaakt zou worden! Dit gegeven was het uitgangspunt voor het ontwerp. De latten hebben we daarom op de kant tegen elkaar tot een blad van 50 mm dik verlijmd. Dit geeft dus een blad van staande smalle stroken.
	De familie komt tijdens de productie een keer kijken. Vanzelfsprekend zijn ze nieuwsgierig naar de vorderingen. Dit is een mooie gelegenheid voor wat uitleg over de constructie en de eigenschappen van het hout. Karakteristiek voor deze partij hout zijn de kleurverschillen. Aan de donkere uiteinden van het hout is af te leiden dat de stammen geruime tijd als stam in het bos gelegen hebben voordat ze tot planken verzaagd werden. Deze kleurverschillen zullen we zoveel mogelijk in het blad opnemen, waardoor van het tafelblad een levendige tekening zal krijgen.
	De zware tandverbindingen worden gedeeltelijk met de cirkelzaag en gedeeltelijk met de hand gemaakt. Het is zwaar werk, want er moet doorlopende met zwaar hout gemanouvreerd worden.
	Nadat de verbindingen gemaakt zijn, worden de verschillende onderdelen van het blad tot een geheel verlijmd. Daarna is het de beurt aan de poten. Een poot zit hier al in het blad gelijmd. Met zware lijmklemmen wordt het hout horizontaal en verticaal op zijn plek geklemd.
	De halfronde uiteinden zagen we met een decoupeerzaag. Daarna worden deze randen met een bandschuurmachine ‘uit de hand’ geschuurd.
	Een van de kasten in onze toonkamer heeft een ‘geheime’ lade met daarin op papier de geschiedenis van het gebruikte hout. Dat vond deze familie zo’n leuk idee, dat we dat op hun verzoek ook bij deze tafel doen. Hoog in de kolom zit daarom een kleine ‘verborgen’ lade.

Deze monumentale tafel heeft een afgewogen vlakverdeling door een combinatie van drie bladonderdelen: 1) Smalle staande stroken vormen een brede buitenrand van het blad. 2) Een brede strook in het midden heeft een voor eiken karakteristieke spiegeltekening. (zuiver kwartiers hout) 3) De kolom komt visueel door het blad. Dit is zichtbaar door het kopse vlak. De tandverbindingen van de poten geven met hun kopse ritme het juiste tegenwicht tegen het centrale kopse vlak. Deze tafel mag met recht een familietafel genoemd worden want het tijdloze karakter, de solide uitvoering en de herkomst van het hout maakt deze tafel waardevol voor toekomstige generaties.